1992 YILINDA BAŞLAYAN BİR YOLCULUK
Çocuk adaleti alanında Türkiye'nin öncü sivil toplum kuruluşu
Türkiye Çocuklara Yeniden Özgürlük Vakfı’nın kökleri, 1985 yılında kurulan Dostlar Dayanışma Derneği’ne dayanır.
Vakfın kurucusu olan Dostlar Dayanışma Derneği, Avukat Güney Haştemoğlu ve arkadaşları öncülüğünde düşük gelirli sosyal sınıflar için ek gelir sağlama ve onların çeşitli sorunlarına çözüm üretme amacıyla 1985 yılında faaliyete başlamıştır.
Dernek, Adalet Bakanlığı’na bağlı tutukevi, eğitim evi gibi kapalı kurumlarda tutukluluk ve hükümlülük sürelerini geçiren gençlerle çalışmalar yürüten ilk sivil toplum örgütüdür. Dernek, özgürlüğünden yoksun bırakılmış çocuklarla çalışmaları sürecinde tespit ettiği ihtiyaçlara cevap verebilmek, bu alandaki deneyim ve bilgi birikimini yaygınlaştırmak ve etki alanını genişletmek üzere 1992 yılında ise Türkiye Çocuklara Yeniden Özgürlük Vakfı’nı kurmuştur.
Vakıf merkezi İstanbul, Kadıköy’dedir; Mart 1995 Ankara ve Eylül 1996 İzmir’de kurulan Vakıf şubeleri aracılığıyla da çalışmalar sürdürmüştür ancak Şubat 2017 tarihinde Ankara şubesi kapatılmış olup, bugün İstanbul merkez ve İzmir şube olarak faaliyetlerine devam etmektedir.
Hiçbir çocuğun özgürlüğünden yoksun bırakılmadığı bir topluma erişme vizyonu ile çalışıyoruz.
Vizyonumuz
Çocuk adalet sistemindeki ve risk altındaki çocukların yüksek yararının korunması yoluyla, hiçbir çocuğun özgürlüğünden yoksun bırakılmadığı bir topluma erişmek.
Misyonumuz
- Risk altındaki çocukların adalet sistemine girmesini önleyici ve sistemdeki çocuklara yönelik koruyucu modeller geliştirmek,
Çocuk adalet sisteminde ve risk altındaki çocuklara hizmet üreten kurumların çocuklar lehine güçlenmesine katkı sunmak,
Çocuk adalet sisteminde çocuğa yönelik bakış açısının hak temelli dönüşümüne etki etmek,
Savunuculuk yoluyla Türkiye’de çocuk adalet sisteminin uluslararası çocuk hakları standartlarına ulaşmasına katkı sunmak.
Stratejik Amaçlarımız
Vakfın değişim teorisi çerçevesinde üç temel stratejik amaç belirlenmiştir:
Çocuk adalet sisteminde karar verici kurumlara etki etmek,
Bilgi, deneyim ve üretim merkezi haline gelmek,
Kurumsal yapının güçlendirilmesi ve sürdürülebilirliğin sağlanması.